یک جورهایی دلم میخواهد این فاصله بین اذان صبح تا طلوع آفتاب هیچ وقت تمام نشود؛ مغتنمترین زمان برای همهی کارها، به خصوص کتاب خواندن. انگار که جزء عمر محاسبه نمیشود؛ زمانی کامل و آرام و درخشان. درست مثل چهره معشوق.
برچسب: نویسنده: یوسف میرزایی تاريخ: جمعه 3 اسفند 1397 ساعت: 10:45